این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مطالعات معماری ایران، جلد ۳، شماره ۶، صفحات ۸۷-۱۰۵
عنوان فارسی بازیابی طرح و ساختار فضایی داغ باغیِ خوی
چکیده فارسی مقاله خوی از دیرباز، یکی از شهرهای مهم ایران بوده و با توجه به جایگاه ویژۀ سیاسی و آب و هوای مطبوع آن زمینۀ مناسب برای ایجاد باغ همواره فراهم بوده است. با وجود این، داغ باغی، تنها باغ قدیمی شهر است که از آن آثار و نشانه هایی اندک در دامنۀ تپه هایی با نام قلاّبی و همچنین خاطرۀ مردم شهر برجای مانده است. باغ در جنوب شهر واقع شده و فضای نسبتاً وسیعی را به خود اختصاص داده است. تصاویر هواییِ منطقه، محدوده و تا حدودی شکل باغ را نمایش می دهند. داغ باغیِ فعلی، مرتع وسیعی است که تعداد کمی درخت میوه در آن قابل مشاهده است؛ با وجود این مردم منطقه توصیفات زیبایی از آن ارائه می دهند و از جایی هم ردیف با باغ های تاریخی ایران یاد می کنند. این پژوهش با بررسی وضعیت موجود و مرور اسناد و تصاویر مختلف، به شناسایی ساختار معماری، گیاهی و آبی باغ می پردازد و تلاش می کند شکل کلی آنرا بازیابی کند. برای نیل به این مقصود، متون و اسناد تصویری مطالعه می شوند و نتایج با آثار برجای ماندۀ موجود مطابقت داده می شوند. مجموع بررسی های صورت گرفته شکل باغ را آشکار ساخته و چگونگی شکل گیری و سیر تاریخی و تحول آن را روشن می کند. باغ در دورۀ زندیه و به دست احمدخان دُنبُلی، امیرِ خوی و سلماس، ساخته شده است. شکل و ترکیب فضای باقی-مانده، نشان از باغی طرح اندازی شده دارد که بخش ها و زیرمجموعه های آن همچون سایر باغ های تاریخی ایران، با طراحی شکل گرفته است. درون باغ از 6 تخت یا طبقه شکل گرفته و در گذشته هر یک از این تخت ها دربردارندۀ درختان میوۀ مختلف بوده است. دو ردیف درخت چنار از ورودی تا انتهای باغ ادامه داشته و در نهایت به کوشکی زیبا با حوضی در مقابل آن می رسیده اند. آب از تپۀ پشت بنا از این حوض سرازیر شده و تمام این تخت ها را به سمت پایین می پیموده است. دسترسی به هر تخت نیز با دو ردیفِ 9 پله ای صورت می گرفته است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله داغ باغی، خوی، ساختار فضایی، احمدخان دنبلی، دورۀ زندیه،
عنوان انگلیسی Restore the Spatial Structure and the Layout of Dagh Baghi in Khoy
چکیده انگلیسی مقاله Dagh-Baghi is a disregarded garden located in Khoy, a city in the northwest of Iran. Because of its location along with good weather, Khoy has always had great potential to host many gardens. This garden, however, is the only remaining historic garden. The current Dagh Baghi is a meadow in the southern suburb of the city with a few fruit trees. This article studies the spatial structure of the garden and scrutinizes its current conditions as well as archived evidences in order to find the garden's original layout and specification. To achieve the goal, the study will focus on documents as well as study and survey the garden’s remains. Comparing the documents with the result of fieldwork research will clarify the garden's layout and its historic evolution. The garden was found by Amir Ahmad Khan-e Donboli, the commander of Khoy and Salmas in Zand dynasty. The obtained spatial structure reveals a designed terrace garden on a slopping land on a foothill which includes an avenue (Khiyaban) between entrance and a pavilion located at the end of the garden, on the highest terrace. The layout of the garden has been formed by six lawn covered terraces with some fruit trees. Two rows of plane trees define an avenue between a likely entrance hall and the highest terrace which has contained a mansion and a pool in front of it. The terraces have a line of plane trees on the edge and spring’s water flows down from the foothill into the main pool and run through a canal in the middle of the avenue. Except the water canal, the avenue has two pass ways beside the canal which connect the terraces by rows of nine stairs.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله داغ باغی, خوی, ساختار فضایی, احمدخان دنبلی, دورۀ زندیه
نویسندگان مقاله حمیدرضا جیحانی |


طه زالی |


نشانی اینترنتی https://jias.kashanu.ac.ir/article_111733_06fc21ffcc7de7334ce9e5b78b638f4d.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات